En Yeni Sex Hikayeleri
ve Gerçek İtiraflar

Ağustosun en sıcak gecesiydi. Şehrin uğultusu aşağıda çoktan dinmiş, yalnızca uzaktan gelen bir müzik sesi balkonun loş ışığına karışıyordu. Aylardır aynı apartmanda oturduğumuz halde ilk kez bu kadar uzun konuşuyorduk.

Elindeki kadehi bana uzattığında parmaklarımız bir an birbirine değdi. İkimiz de geri çekilmedik; o küçük temas, aylardır söyleyemediğimiz her şeyi söylüyordu. Rüzgar saçlarını yüzüne savurdu, ben de farkında olmadan elimi uzatıp düzelttim.

"Biliyor musun," dedi gülümseyerek, "bu akşamı çok uzun zamandır bekliyordum." Sesindeki titreme, benim kalp atışlarımla aynı ritimdeydi. Aramızdaki mesafe bir nefes kadar kısaldı.

Gecenin geri kalanı, sabah ışıkları perdelerin arasından süzülene kadar ikimizin arasında kalan bir sır olarak yaşandı. Ertesi sabah balkonda içtiğimiz kahve, o yazın en güzel kahvesiydi.

Kapının önündeki koliler bir haftadır orada duruyordu. Sonunda bir akşam, merdivenlerde ağır bir kutuyla boğuşan yeni komşumla karşılaştım.

Yardım teklif ettiğimde önce çekinerek, sonra içten bir kahkahayla kabul etti. O akşam kutuları taşırken öğrendim: adı Selin'di, otuz iki yaşındaydı ve şehre yeni bir iş için gelmişti.

Teşekkür olarak beni bir kahveye davet etti. Kahve, şarap oldu; sohbet, gece yarısını çoktan geçti. Kanepede yan yana otururken dizlerimiz birbirine değiyordu ve hiçbirimiz bunu düzeltme gereği duymadı.

O gece kapısından çıkarken ikimiz de biliyorduk ki bu, apartman koridorunda yaşanacak pek çok komşu hikayesinin yalnızca başlangıcıydı.

Tatile yalnız gitmeye karar verdiğimde arkadaşlarım deli olduğumu düşündü. İlk akşam otelin sahil barında onunla tanışana kadar ben de öyle düşünüyordum.

Güneşten yanmış omuzları, tuzlu saçları ve kimseye benzemeyen bir gülüşü vardı. Konuşmaya başladığımızda zaman kavramını tamamen yitirdik.

Sonraki altı gün boyunca gizli koylar, gün batımları ve kumsalda yıldızların altında geçen geceler birbirine karıştı. Her sabah aynı odada, aynı gülümsemeyle uyanıyorduk.

Dönüş günü havalimanında vedalaşırken söz verdik: kimseye anlatmayacaktık. Şimdi burada, isimsiz olarak, bu tatil hikayesini ilk kez anlatıyorum.

Ofiste herkes çoktan gitmişti. Yalnızca ikimiz, teslim tarihi ertesi sabah olan projeye son kez göz atıyorduk.

Aylardır toplantılarda göz göze gelip hemen kaçırdığımız bakışlar, o boş ofisin sessizliğinde artık kaçırılamayacak kadar yoğundu. Masasına eğilip ekranı gösterdiğinde parfümünün kokusu bütün dikkatimi dağıttı.

Bilgisayarı kapattığında bana döndü: "Proje bitti. Peki ya biz?" Cevap vermeme gerek kalmadı.

O akşam asansörde geçen birkaç saniye, ikimiz için o yılın en uzun ve en heyecanlı anı oldu. Ertesi gün toplantıda yine göz göze geldik; bu kez kaçıran olmadı.

Yıllar sonra bir düğünde karşılaştık. Ayrıldığımızda ikimiz de çok gençtik; şimdi ise karşımda olgun, kendinden emin bir kadın duruyordu.

Gece boyunca eski günleri konuştuk, güldük, biraz da hüzünlendik. Düğün bittiğinde kimse eve gitmek istemiyordu, en çok da biz.

Sahil boyunca yürürken elimi tuttu. Sanki aradan hiç zaman geçmemiş gibiydi, ama her şey eskisinden çok daha farklı ve çok daha derin hissettiriyordu.

Bu itirafı yazıyorum çünkü bazı hikayeler, bitti sandığınız yerde yeniden başlar.

Eşimle on yıllık evliliğimizde her şeyi konuşurduk, bunu hariç. Bir akşam şarabın etkisiyle o fanteziyi ilk kez yüksek sesle söyledi; ben de aynı şeyi düşündüğümü itiraf ettim.

Haftalarca konuştuk, kurallar koyduk. Sonunda bir uygulamada bizim gibi düşünen, otuzlu yaşlarında sıcakkanlı bir çiftle tanıştık ve bir cumartesi akşamı yemekte buluşmaya karar verdik.

Masada ilk yarım saat herkes gergindi. Sonra kahkahalar başladı, kadehler tazelendi ve bakışlar masanın karşı tarafına daha cesur kaymaya başladı.

O gece onların evinde, dördümüzün de onayıyla yaşananlar evliliğimize bambaşka bir heyecan kattı. Ertesi sabah kahvaltıda eşim elimi sıktı: "İyi ki konuşmuşuz."

Ağır bir antrenmandan sonra sırtım tutulmuştu. Salonun içindeki spa bölümünde masaj randevusu aldığımda karşıma çıkan masözün bu kadar etkileyici olacağını tahmin etmemiştim.

Loş ışık, sıcak yağ ve hafif müzik... Elleri omuzlarımdan beline indikçe kas ağrısını tamamen unuttum; nefesim yavaş yavaş hızlandı.

"Seansın sonuna geldik," dedi alçak bir sesle, "ama istersen biraz daha devam edebiliriz." Sesindeki ima ikimizin de gözünden kaçmadı.

O akşamdan sonra masaj randevularım haftada bir değil, haftada üç oldu.

İş seyahatinin son gecesiydi ve uçuşum fırtına yüzünden iptal edilmişti. Otelin lobisinde aynı talihsizliği yaşayan bir kadınla göz göze geldik.

Otelde tek bir oda kalmıştı. Resepsiyonist özür dilerken ikimiz de gülmeye başladık. "Paylaşabiliriz," dedi, "ben kanepede yatarım."

Pencereye vuran yağmurun sesi eşliğinde minibardaki şarabı açtık. Gece ilerledikçe kanepe ile yatak arasındaki mesafe anlamını yitirdi.

Sabah fırtına dinmişti. Uçaklarımız ayrı şehirlere kalkıyordu ama o yağmurlu gece ikimizin de aklından hiç çıkmadı.